Krakusi z Lachami

Rozmowa z Jerzym Adamikiem wojewodą małopolskim.

- Wicewojewodami, jak wieść niesie mają być osoby pochodzące z tarnowskiego i miechowskiego. Zbarakło wśród nich przedstawicieli górali i Lachów. Czy te regiony nie stracą na takim układzie personalnym w kierownictwie władz województwa?

- Przestrzegałbym przed stosowaniem ,geograficznego” klucza w analizowaniu rządowych nominacji. Znana jest sprawa niezadowolenia niektórych przedstawicieli śląskiej lewicy z pominięcia ich reprezentantów przy tworzeniu Rady Ministrów.

Taka reakcja nie spotkała się z aprobatą ani koalicji rządowej, ani opinii publicznej. Rozwój poszczególnych regionów nie polega dzisiaj na szukaniu dostępu do wszechwładnych decydentów.

W latach dziewięćdziesiątych zrealizowane zostały dwie znaczące reformy samorządowe, najpierw gminna, następnie powiatowa i wojewódzka. Kiedy mówi pan o ,układzie ścisłego kierownictwa władzy województwa”, to proszę pamiętać, że władzą wojewódzką jest Sejmik z Marszałkiem na czele. Wojewoda, owszem sprawuje nadzór na samorządem, ale tylko w zakresie legalności jego decyzji.

- Co stanie się z placówką zamiejscową Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Nowym Sączu? Jeśli pozostanie, to czy szykują się zmiany kadrowe? Kogo zamierza Pan powołać na szefa tej jednostki i czy będą tu obowiązywały kryteria polityczne?

- Stanowczo za wcześnie na rozmowę o konkretnych decyzjach personalnych. Poza tym oczywiste jest, że decyzje kadrowe poznają najpierw ich adresaci, trudno by dowiadywali się o nich z mediów. Kryteria polityczne przy obsadzaniu najważniejszych stanowisk w administracji terenowej muszą obowiązywać, ponieważ administracja ta winna realizować politykę rządu.

Co do losów placówek zamiejscowych Urzędów Wojewódzkich – zapowiadana przez premiera konieczność ,odchudzania” administracji na pewno i je dotknie. Ale decyzje zapadną dopiero po wnikliwej analizie sytuacji każdej placówki.

- Czy w sprawowaniu wysokiego urzędu państwowego w Małopolsce, będzie się Pan kierował krakocentryzmem, czy też tereny dawnego województwa nowosądeckiego mogą liczyć wreszcie na większe zainteresowanie ze strony władzy? Chodzi tu szczególnie o rozwój gospodarczy, o większą ilość potrzebnych inwestycji.

- Mogę z całą mocą zapewnić, że nie będę kierował się w swojej pracy, jak pan to nazwał ,krakocentryzmem”. W toku swojej społecznej i politycznej aktywności wielokrotnie dawałem wyraz przekonaniu, że prawdziwe problemy naszego kraju najtrafniej można dojrzeć z perspektywy małej miejscowości, z perspektywy polskiej prowincji.

To nie śródmieścia metropolii, lecz garbate niejednokrotnie Rynki miasteczek odmierzają rytm życia narodu. A co do Sądecczyzny – jej uroda i ekologiczna czystość są szansą dla całej Małopolski. Przecież to nie przemysł czy kopalnie będą wyznaczać kierunki ekonomicznego rozwoju.

Oprócz najnowocześniejszych technik komunikacyjnych właśnie atrakcyjność turystyczna może decydować o losie poszczególnych regionów. Jestem przekonany, że walory Sądecczyzny zostaną dostrzeżone nie tylko z perspektywy Krakowa, ale i Warszawy.

- Żeby zrealizować marzenia o rozwoju turystyki w jednym z najpiękniejszych regionów Polski, trzeba wreszcie zainwestować w drogi. Jakie są Pańskie plany związane z budową na Sądeccyźnie i Podhalu nowych szlaków komunikacyjnych. Czy doczekamy się i kiedy nowoczesnego przejścia granicznego ze Słowacją?

- Na terenie naszego województwa, także na terenie Sądecczyzny i Podhala, planowane są inwestycje zmierzające do usprawnienia transportu drogowego i kolejowego. Jestem poważnie zainteresowany powodzeniem tych działań i dlatego dołożę wszelkich starań, by się powiodły.

Nowe szlaki komunikacyjne i modernizacja już istniejących dróg to olbrzymia szansa dla Małopolski. Tylko rozwijając infrastrukturę możemy wspierać przemysł i turystykę. To zaś prosta droga do ograniczenia skali bezrobocia.

W planach mamy m.in. przebudowę trasy nr 7 i 47 popularnie zwanej ,zakopianką”, której celem jest doprowadzenie tej drogi do parametrów drogi ekspresowej. Już trwa modernizacja odcinka Chabówka – Rdzawka, a w przygotowaniu jest odcinek Myślenice – Lubań.

Finalizowana jest także budowa obwodnicy gorlickiej oraz rozpoczyna się modernizacja drogi wojewódzkiej Moszczenica – Gorlice – Konieczna – granica państwa. Planujemy także modernizację drogi nr 99 z Brzeska do Nowego Sącza na odcinku wzdłuż Jeziora Rożnowskiego, choć te plany dotyczą nieco odleglejszej przyszłości.

Podstawowym przedsięwzięciem na tym terenie w układzie kolejowym są, niestety również odległe, plany budowy linii kolejowej Podłęże – Piekiełko, która zdecydowanie skróciłaby czas podróży do Zakopanego i Nowego Sącza.

Jeśli chodzi o przejścia graniczne ze Słowacją to ze względu na położenie geograficzne naszej granicy nie ma szans na powstanie tu nowoczesnego przejścia dla każdej formy transportu.

Moje działania w tym względzie zmierzać będą raczej w kierunku unowocześniania już istniejących oraz budowie nowych przejść, w których ruch jest ograniczony do samochodów osobowych, a docelowo także ciężarowych do 7,5 tony.

Przykładem takiego przejścia jest Winiarczykówka – Bobro, którego oddanie przewidziane jest w przyszłym roku. Jestem przekonany, że rozbudowując infrastrukturę komunikacyjną w naszym województwie uda nam się pogodzić względy ekonomiczne z walorami ekologicznymi Małopolski.

- Mamy Stanisława Pajora ,swojego” człowieka w strukturach Urzędu Wojewódzkiego. Jak dotąd, z dobrym skutkiem zajmuje się sprawami rolnictwa. Kiedyś reprezentował PSL, dziś jest bezpartyjnym urzędnikiem. Czy zachowa go Pan w korpusie dyrektorów? A może szeregi tego gremium powiększą także inni Sądeczanie, kto?

- Wspomniałem już, że nie miejsce i czas na omówienie konkretnych spraw personalnych. Mogę jedynie zapewnić, że nasza koalicja nie obejmowała władzy z myślą o , czterech tysiącach posad” do obsadzenia, co z takim rozmachem realizowali nasi poprzednicy.

Co więcej, premier Leszek Miller dokonując aktu wręczenia nominacji nowym wojewodom, podkreślił, że są oni reprezentantami rządu, a nie jakiejkolwiek partii politycznej. Dlatego o ocenie urzędników wysokiego szczebla właśnie ich przydatność dla realizacji programu rządu musi być brana pod uwagę, a nie rodowód polityczny.

Rzecz jasna każdy taki urzędnik musi sam sobie odpowiedzieć na pytanie, czy do realizacji programu obecnego rządu chce się przyczynić.

- Panie Wojewodo, w latach młodości miał Pan sporo kolegów mieszkających dziś na ziemi sądeckiej? Czy pozostały stare sentymenty, czy ma Pan kontakty z tymi ludźmi, czy może teraz po objęciu przez Pana stanowiska szukają pretekstu do ,odświeżenia” przyjaźni?

- Młodość studencką spędziłem w ,Żaczku”, akademiku przynajmniej w tamtym czasie najbardziej w Krakowie znanym i sławnym. Mieszkało tam wielu Sądeczan, niektórzy wodzili rej, na czele z Antkiem Potoczkiem, potomkiem rodziny tak zasłużonej dla ruchu ludowego na Sądecczyźnie.

Oczywiście, że z wieloma kolegami z tamtego czasu utrzymuję kontakty, przecież to w młodości zawiązują się najtrwalsze przyjaźnie. Czy niektórzy obecnie ,szukają pretekstu do odświeżania przyjaźni”? Mam nadzieję, że stosunek moich przyjaciół i kolegów do mnie nie jest zależny od zajmowanego stanowiska.

A jeżeli idzie o uprawnienia kadrowe wojewody, daleko mniejsze niż się powszechnie sądzi, to w ich realizacji żadne względy koleżeństwa nie mogą odgrywać jakiejkolwiek roli. Liczy się tylko przydatność merytoryczna.

- Kiedy odwiedzi Pan Sądecczyznę? Czy zaproszenie do przyjazdu na poważne rozmowy o przyszłości regionu może np. złożyć Panu nasz oddział ,Gazety Krakowskiej”?

- Na pewno będę wielokrotnie na Sądecczyźnie, tak w najbliższym czasie jak i przez całą kadencję. I nie używałbym tu słowa ,odwiedziny”. Bywanie w większych i mniejszych miejscowościach województwa to jeden z elementów codziennej pracy wojewody i jego zastępców.

Zaproszenie sądeckiego oddziału ,Gazety Krakowskiej” przyjmę ze szczególną przyjemnością. Dobrze wiem, jak wielką poczytnością i autorytetem cieszy się na ziemi sądeckiej Wasza gazeta. Zawsze będę wdzięczny za redakcyjne uwagi o pracy rządu i jego wojewódzkiego przedstawiciela, także uwagi krytyczne, choć do takich chcielibyśmy dawać jak najmniej okazji. Serdecznie pozdrawiam Czytelników ,Gazety Krakowskiej”.

- Dziękuję za rozmowę.

Jerzy Adamikma 46 lat. Urodził się w Kluczach. Jest absolwentem Wydziału Historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończył też studia podyplomowe z zarządzania na akademii ekonomicznej i kurs dla członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa.

Działał w ruchu studenckim, należał do PZPR, był m.in. sekretarzem Zarządu Głównego ZSMP w 1989 r. Przez dwie ostatnie kadencje był radnym i wiceprzewodniczącym klubu radnych SLD w krakowskiej Radzie Miasta. Żonaty, ma dwie córki. Wakacje spędza nad Bałtykiem i w górach.

Autor artykułu: bit

This entry was posted on Friday, November 9th, 2001 at 12:01 am and is filed under Archiwa z Przydatnych Postów. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.

Archiwum Przydatne Posty

Krakusi z Lachami